Όσον αφορά την κατανόηση του κειμένου για τους Έλληνες από τη δεξιοτεχνία του μαρμάρου από την κατεύθυνση του κρήνη είναι ένα όμορφο έργο.

Κατά το έτος 1800 παραμένουν λαμπρές Κούταλη προβλεπόμενη από το σχολείο και την εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια από εκείνη την ημέρα, αλλά τα τείχη είναι ακόμη όρθιο.

Ως ένα από τα δύο παραλία παραλία Κούταλη ΒΟΛΗ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού, και συνήθως δεν έχουν την αιολική και κύματα. στην παραλία είναι επίσης ένα μπουφέ.

Είναι μία από τις δύο Κούταλη παραλία κορμοράνου παραλία Κούταλη είναι μια θέση πολύ κοντά στο κέντρο του χωριού. Κούταλη βρίσκεται στο νότιο τμήμα.

1300 μετά Χριστόν, ο άνθρωπος, βυζαντινού αυτοκράτορα 2 Andronikonus με την άδεια, η καταλανική (Ισπανία), χρησιμοποιήθηκαν ως ναυτικές βάσεις. Αυτό ολοκληρώθηκε το 1307 και αφιερωμένο στην πολλοί αλιείς και πλοιοκτήτες έχουν προχωρήσει οι Έλληνες.

Στην εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, Κούταλη πλοία που ανήκουν στο λαό, μέσω του Αιγαίου και της Μεσογείου ή της Ευρώπης, ιδιαίτερα στην Ιταλία, στη Γαλλία, την Ισπανία και την Αγγλία, πήγε στην Κωνσταντινούπολη, από εκεί, φέρνει μια εμπορικής ιδιοκτησίας. Ορισμένοι κάνουν τα σκάφη αλιείας ιχθύων και το εμπόριο του Μαρμαρά ήταν. Ρουμανία και τη Ρωσία στην ξηρά μέχρι το εμπόριο αυτό έχει επέκταση. Οι άνθρωποι εδώ πήρε Koutalis σιτάρι. Ο μύλος ερείπια βρίσκονται ακόμη στη Ρουμανία, τη Ρωσία ή και το Μαρμαρά Kizikos (Erdek) από το σιτάρι έχουν υποστεί επεξεργασία.

Ίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας το 1923 και το τέλος του ελληνικού πληθυσμού χρηματιστήριο, καθώς και ο πρόσφυγας από την Ελλάδα Koutalis άνθρωποι, επίσης, πήγε στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη και μετακόμισε στον Πειραιά. Μια μεγάλη ομάδα πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα άλλο που έχει αποχωρήσει από την ομάδα νησί, Νέα Κούταλη ιδρύθηκε στο νησί της Λήμνου.

Μια περίοδο της κυριαρχίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το Κούταλη Καταλανικά χρησιμοποιήθηκε ως ναυτική βάση στο νησί οι άνθρωποι της Οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου Θαλάσσης εμπόριο μειώθηκε σταδιακά άρχισε να ισχύει κατά την περίοδο της Δημοκρατίας της Τουρκίας και σήμερα είναι από τα παλιά.